Ostatnio jedna z osób, która ogląda moje filmy na youtubie zapytała mnie, jak radzić sobie z lenistwem. Stawia sobie cele, ale wielu nie realizuje ponieważ lenistwo je przerasta. Oto moje wskazówki:
Witam,
odmian lenistwa jest kilka:
1. Czasami źle interpretujemy ten stan. Nie jest on lenistwem, ale stanem, którego potrzebuje organizm i umysł, aby wypocząć, naładować się. Możemy nie być jeszcze gotowi na realizację pewnych celów. Gdybyśmy je realizowali to nie byłoby to dla nas dobre. Np. byśmy się przeciążyli i ponieśli porażkę.
2. Może pojawiać się lenistwo ponieważ cele jakie stawiamy nie są tak naprawdę nasze, nie są prawdziwe i nie jest dla nas tak istotne. Gdyby były to motywacja by się pojawiła.
Dlatego też warto sobie odpowiedzieć:
Co tak naprawdę jest w tym celu dla mnie istotnego?
Co osiągnę gdy zrealizuję cel? Jak bardzo jest to dla mnie ważne?
Co stracę gdy nie zrealizuję tego celu?
Co zyskam, dzięki temu, że go nie zrealizuję?
Co stracę gdy go zrealizuję?
3. Lenistwo może być faktycznie lenistwem, które wynika z wymówek.
Wtedy warto wypisać wszystkie wymówki, które mamy w głowie i do każdej odpowiedzieć sobie na pytanie: Co chcę i mogę zmienić w każdej z tych wymówek?
Mam nadzieję, że te wskazówki będą pomocne.
pozdrawiam
Adam
Wszystkim leniom proponuję tutaj przeczytać/przesłuchać książkę Bryana Tracey "Zjedz tę żabę" :)
OdpowiedzUsuń na zawsze;) warto pamiętać, że uleganie lenistwu, podobnie jak uruchamianie zdeterminowanego działania, ma cechy nawykowe. Im częściej to robisz, tym łatwiej Ci wychodzi. Zarówno w stronę pozytywów jak i negatywów. Tak więc na pociechę - najtrudniej jest na początku, ale potem juz z górki :)) ściskam, Bartosz
OdpowiedzUsuń na zawsze